اطلاعات اقتصادی، تجاری، صنعتی، سیاسی، جغرافیایی و گردشگری استان آنخویی

مقدمه

استان «آنهویی»[۱](تلفظ: آنخویی) یک استان با اهمیت استراتژیک است که در شرق چین واقع شده و حوزه‌های آبخیز رودخانه‌های یانگ تسه و هوآی را در بر می‌گیرد. از نظر تاریخی، آنهویی در ابتدا به عنوان یک منطقه کشاورزی شناخته می‌شد، اما دستخوش یک تبدیل و تحول مدیریت‌شده، سریع و تاریخی به یک نیروگاه صنعتی کلیدی و قطب نوآوری فناوری پیشرفته در جمهوری خلق چین شده است. مرکز استان، «هفی»[۲]، که در سال ۱۹۴۶ از آنکینگ نقل مکان کرد، به عنوان حلقه اتصال سیاسی، اقتصادی و فناوری این تحول عمل می‌کند. توسعه معاصر این استان با ادغام استراتژیک آن در طرح توسعه منطقه‌ای ملی «دلتای رودخانه یانگ تسه»[۳] استوار است که آنهویی را به عنوان یک پل داخلی حیاتی برای تولید پیشرفته و نوآوری فناوری قرار می‌دهد. اقتصاد اکنون به طور عمده توسط بخش صنعت هدایت می‌شود که تقریباً نیمی (۴۶.۴٪) از رشد تولید ناخالص داخلی استان را در سه فصل اول سال اخیر به خود اختصاص داده است. این تمرکز صنعتی تحت سلطه تولیدات با ارزش افزوده بالا است. به طور خاص، آنهویی در حال حاضر مقام برتر ملی را در حجم صادرات خودرو دارد.

این صعود سریع از نظر ساختاری توسط یک چارچوب سیاستی پیشگیرانه با تمرکز بر اصلاحات نهادی، گشایش سطح بالا با بهره‌گیری از «منطقه آزاد تجاری آزمایشی چین (آنهویی)»[۴] و دستور سیاسی برای پرورش «نیروهای مولد جدید با کیفیت»[۵] پشتیبانی می‌شود. با این حال، اولویت‌بندی رشد متمرکز فناوری پیشرفته، به ویژه در آنهویی مرکزی (هفی) و آنهویی میانی (ووهو)، فرایند حرکت به سمت تعادل جغرافیایی بلندمدت را تسریع کرده است. برجستگی تاریخی آنهویی جنوبی از نظر اقتصادی در حال کاهش است، به طوری که شاخص‌های هماهنگی در حال کاهش هستند، در حالی که هسته مرکزی سریع‌ترین شتاب را دارد. این نشان دهنده یک تصمیم سیاستی حساب‌شده برای اولویت دادن به خوشه‌بندی اقتصادی آینده‌نگر _ متمرکز بر دستیابی به بلوغ صنعتی _ به جای تضمین عدالت منطقه‌ای فوری و پراکنده و پذیرش دشواری‌های ناهماهنگی موقت توسعه مالی در ازای تحول ساختاری پرسرعت است.

 

ریشه‌های تاریخی و تمدنی

۱. دوران نخستین

سرزمینی که اکنون آنهویی را تشکیل می‌دهد، ریشه‌های تاریخی عمیقی دارد و مهد مهمی از تمدن دوران پیش از تاریخ چین به حساب می‌آید. شواهد باستان‌شناسی، مانند یافته‌های «غار وارونه»[۶] در شهرستان فانچانگ، گواهی بر سکونت انسان در ۲.۵ میلیون سال پیش است و این منطقه مرکز فرهنگ‌های نوسنگی، از جمله یانگشائو و لونگشان، بوده است. مخفف نام استان، «وان»[۷]، از نام ایالت کوچکی گرفته شده است که در دوره بهار و پاییز (۷۲۲-۴۸۱ پیش از میلاد) در منطقه وجود داشته است و منعکس کننده یک هویت منطقه‌ای باستانی است. در طول دوره امپراتوری، قلمرو بین استان‌های مختلف، متعلق به جیوجیانگ، ژانگ، تانگ و سیشوی پس از اتحاد سلسله چین در ۲۲۱ پیش از میلاد، جابجا شد. در زمان سلسله مینگ (۱۳۶۸-۱۶۴۴)، این منطقه مستقیماً توسط پایتخت امپراتوری در نانجینگ اداره می‌شد. تأسیس رسمی آنهویی به عنوان یک نهاد سیاسی متمایز در سال ۱۶۶۷ در زمان سلطنت امپراتور کانگشی از سلسله چینگ رخ داد. نام آنهویی خود ترکیبی از حروف اول دو استان مهم تاریخی آن زمان است: آنچینگ و هویژو. این تقسیم اداری استان جیانگنان، که آنهویی و جیانگ سو را با هم ادغام کرده بود، نشان دهنده به رسمیت شناختن هویت‌های منطقه‌ای متمایز و چالش‌های این سرزمین‌های مجاور توسط دولت چینگ بود.

یکی از تغییرات اداری تعیین‌کننده در قرن بیستم، جابه‌جایی مرکز استان از آنچینگ به هفی در سال ۱۹۴۶ بود. پس از سال ۱۹۴۹، جمهوری خلق چین برای مدت کوتاهی این استان را به دو منطقه اداری، وانبی (آنهویی شمالی) و وانان (آنهویی جنوبی) تقسیم کرد. این رویداد قبل از اینکه آنها را در سال ۱۹۵۲ دوباره در یک استان واحد ادغام کند، رخ داد. این تاریخچه تقسیم اداری و اتحاد مجدد منجر به تفاوت‌های جغرافیایی و فرهنگی پایدار بین شمال (حوضه آبریز رودخانه هوای) و جنوب (منطقه رودخانه یانگ تسه) شد که در عصر حاضر نیز مشهود است.

۲. دوران جنگ سالاران و آشفتگی ژئوپلیتیکی (۱۹۱۶-۱۹۳۸)

آنهویی در اوایل جمهوری چین در دوران جنگ سالاران، نقشی محوری و اغلب بی‌ثبات‌کننده ایفا می‌کرد. «گروه آنهویی»[۸]، به رهبری دوان چیرویی، یکی از سه جناح اصلی بود که برای کنترل دولت بیانگ رقابت می‌کرد. این گروه که شخصیت استانی آن از ریشه‌های آنهویی دوان نشأت می‌گرفت، یک جناح غیرنظامی سیاسی پیچیده به نام باشگاه آنفو را اداره می‌کرد. این سازمان با موفقیت بر مجلس ملی شمالی تسلط یافت و سه چهارم کرسی‌ها را که عمدتاً از طریق خرید استراتژیک آرا به دست آمده بود، به دست آورد. ساختار قدرت گروه آنهویی به شدت به انضباط نظامی به ارث رسیده از سنت‌های بیانگ وابسته بود و به شدت توسط قدرت‌های خارجی حمایت می‌شد و از ژاپنی‌ها کمک، تجهیزات نظامی و وام‌های استراتژیک دریافت می‌کرد. این وابستگی به وام‌های خارجی هرگونه ثبات بلندمدت مورد نظر دولت به اصطلاح جمهوری‌خواه را تضعیف می‌کرد. کنترل مستقیم این گروه بر پکن با شکست قطعی آنها از گروه‌های رقیب ژیلی و فنگتیان در جنگ «ژیلی-آن‌هویی»[۹] در ژوئیه ۱۹۲۰ که منجر به استعفای دوان و فروپاشی دولت شد، به طور ناگهانی پایان یافت.

دوره تاریخی چندپارگی پس از فروپاشی بلوک قدرت گروه آنهویی، تضاد شدیدی با دوران مدرن دارد. تأکید سیاسی عصر حاضر بر ادغام عمیق نهادی در دلتای رودخانه یانگ تسه را می‌توان به عنوان یک استراتژی معاصر برای مقابله با جناح‌گرایی منطقه‌ای تاریخی و تضمین ثبات استان از طریق اتحاد استراتژیک ملی در نظر گرفت. آشفتگی ژئوپلیتیکی همچنین در سال ۱۹۳۸، زمانی که رئیس جمهور چیانگ کای-شک دستور تخریب سد حیاتی رودخانه زرد را برای جلوگیری از پیشروی ارتش امپراتوری ژاپن صادر کرد، منطقه را تحت تأثیر قرار داد. این تصمیم فاجعه‌بار به مناطق وسیعی از شمال و مرکز آنهویی آسیب جدی وارد کرد و آسیب‌پذیری این استان را در برابر درگیری‌های بزرگ برجسته ساخت.

۳. میراث فرهنگی غنی به مثابه دارایی اقتصادی

جنوب آنهویی همچنان قلب جغرافیایی فرهنگ هویژو (هوی) است، حوزه‌ای منحصر به فرد که با سنت فکری، تاریخ بازرگانی و سبک معماری متمایز خود تعریف می‌شود. معماری به سبک هوی، یک دارایی فرهنگی حیاتی، از آجر، چوب و سنگ استفاده می‌کند و دارای قاب‌های چوبی و دیوارهای محصورکننده بلند و بسته است که اغلب با «تاب سر اسب»[۱۰] (دیوارهای ضد آتش) پوشانده شده‌اند. خانه‌ها معمولاً چند لایه با حیاط‌های باریک هستند که به عنوان تیانجینگ (نورگیرها) شناخته می‌شوند و برای بهبود روشنایی، تهویه و زهکشی در آب و هوای نیمه گرمسیری مرطوب طراحی شده‌اند. علاوه بر این، معماری کاملاً به اصول فنگشویی پایبند است، به طوری که روستاها اغلب با اشکال نمادین خاص (مانند کشتی، گاو، لاک‌پشت) طراحی می‌شوند و دارای تالارهای بزرگ اجدادی (زونگچی) برای عبادت و گردهمایی‌های اجتماعی هستند.

این استان همچنین به خاطر کوه هوانگشان (کوه زرد) که از سال ۱۹۹۰ در فهرست میراث فرهنگی و طبیعی جهانی یونسکو ثبت شده است، شهرت بین‌المللی دارد. قله‌های گرانیتی چشمگیر هوانگشان، درختان کهنسال و «دریای ابرها»[۱۱] از زمان سلسله تانگ، جاذبه‌ای برای زاهدها، شاعران و هنرمندان بوده‌اند و الهام‌بخش مکتب تأثیرگذار نقاشی منظره «شانشویی» (کوه و آب) بوده‌اند.

این میراث فرهنگی غنی اکنون به عنوان یک محرک اقتصادی حیاتی مورد استفاده قرار می‌گیرد. کوه هوانگشان درآمد پایداری را برای جوامع محلی فراهم می‌کند و درآمد گردشگری آن تقریباً یک چهارم درآمد سالانه شهر هوانگشان را تشکیل می‌دهد. این امر این منطقه را به الگویی مهم برای بهینه‌سازی مزایای اقتصادی گردشگری مبتنی بر میراث تبدیل می‌کند. با این حال، وابستگی اقتصادی به گردشگری و بخش‌های سنتی در جنوب آنهویی بخشی از یک نابرابری رو به رشد است. در حالی که این سرمایه فرهنگی بسیار ارزشمند است، تجزیه و تحلیل نشان می‌دهد که هماهنگی کلی اقتصادی جنوب آنهویی نسبت به مناطق مرکزی و شمالی که به سرعت در حال رشد هستند، روند رو به کاهشی را نشان می‌دهد. این نشان می‌دهد که سازوکارهای سیاست‌گذاری باید بر افزایش «ظرفیت تبدیل منابع» در این مراکز فرهنگی تمرکز کنند تا سرمایه میراثی به ثروت پایدار و مدرن بهتر تبدیل شود و از عقب ماندن جنوب تاریخی از منطقه مرکزیِ دارای فناوری جلوگیری شود.

ساختاری سیاسی و استراتژی حکمرانی

۱. ساختار مدیریت و رهبری دوگانه

مانند تمام نهادهای حکومتی در سرزمین اصلی چین، سیاست استان آنهویی در یک سیستم دوگانه حزبی-دولتی ساختار یافته است. اقتدار سیاسی بین رهبری حزب کمونیست چین و «دولت اداری»[۱۲] توزیع شده است. قدرتمندترین مقام، «دبیر کمیته استانی آنهویی»[۱۳] است که در حال حاضر لیانگ یانشون[۱۴] (از ژوئن ۲۰۲۴) می‌باشد. رئیس نهاد اداری، «دولت خلق آنهویی»[۱۵]، وانگ چینگشیان[۱۶] (از فوریه ۲۰۲۱) است. این ساختار تضمین می‌کند که تلاش‌های اداری و سیاست‌های اقتصادی به طور دقیق با دستورالعمل‌های مرکزی حزب کمونیست چین همسو باشند. دولت استانی بر ۱۶ شهر در سطح استان نظارت دارد و بخش‌های اداری محلی وسیعی را مدیریت می‌کند.

۲. مأموریت راهبردی: یکپارچه‌سازی دلتای رودخانه یانگ تسه

دستور کار سیاسی آنهویی با تعهد عمیق آن به استراتژی ملی توسعه یکپارچه دلتای رودخانه یانگ تسه تعریف می‌شود. الحاق آنهویی، گسترش دلتای رود یانگ تسه به «سه استان و یک شهر»[۱۷] (شهرداری شانگهای و استان‌های جیانگ سو، ژجیانگ و آنهویی) را با هدف ایجاد یک مجتمع شهری در سطح جهانی رسمیت بخشید. این موقعیت استراتژیک در مجاورت نیروگاه‌های اقتصادی ساحلی، به گونه‌ای طراحی شده است که اصلاحات و گشایش آنهویی را با ادغام منابع، سرمایه، فناوری و استعدادهای بین‌المللی از طریق پلتفرم باز شانگهای تسهیل کند. موضوعات اصلی همکاری شامل تقویت نوآوری علمی و فناوری بین منطقه‌ای، همکاری در خوشه‌های صنعتی، افزایش ادغام بازار منطقه‌ای و تقویت حفاظت از محیط زیست و حکومتداری مشترک است.

موفقیت ادغام این منطقه نه تنها به غلبه بر فاصله جغرافیایی، بلکه به غلبه بر «فاصله نهادی»[۱۸] _ موانع ایجاد شده توسط مقررات و استانداردهای اداری متفاوت _ بستگی دارد. به نظر می‌رسد رهبری سیاسی آنهویی، همسوسازی حکومت خود با استانداردهای بالای همسایگان ساحلی خود را در اولویت قرار داده است.

۳. اولویت‌های سیاستی برای توسعه با کیفیت بالا

الف) پرورش نیروهای مولد باکیفیت: این استان صراحتاً بر اقتصاد واقعی به عنوان سنگ بنای خود تمرکز کرده است و با هدف توسعه پرورش نیروهای مولد باکیفیت از طریق بهینه‌سازی صنایع سنتی، پرورش و گسترش بخش‌های نوظهور و برنامه‌ریزی برای صنایع آینده، تلاش می‌کند. این امر شامل ترویج شدید زمینه‌هایی مانند نیمه‌هادی‌ها، فناوری‌های نمایشگر، وسایل نقلیه الکتریکی، تولید هوشمند، فضای تجاری و اقتصاد نوظهور در ارتفاع کم است. این استراتژی شامل پیشبرد مداوم نوآوری صنعتی از طریق پیشرفت فناوری است.

ب) بهینه‌سازی محیط کسب‌وکار و حکمرانی: استان آنهویی با درک این موضوع که جذب صنایع پیشرفته نیازمند حکمرانی در سطح جهانی است، به طور مداوم اقدامات جامعی را برای بهینه‌سازی محیط کسب‌وکار خود در دستور کار قرار داده است. این اقدامات شامل اجرای بیش از ۸۰۰ اصلاح با اتخاذ شیوه‌های پیشرفته همسایگانش در دلتای رود یانگ تسه است. این تلاش‌ها در نظرسنجی‌های ملی رتبه بالایی کسب کرده‌اند.

یکی از شاخص‌های کلیدی موفقیت، حضور شرکت‌های بزرگ بین‌المللی است: غول خودروسازی آلمان، فولکس واگن، بزرگترین مرکز تحقیق، نوآوری و تدارکات خارجی خود را برای خودروهای شبکه‌ای هوشمند در هفی تأسیس کرد. این سرمایه‌گذاری نشان می‌دهد که ابتکار سیاسی متمرکز آنهویی برای کاهش فاصله نهادی – با ایجاد پیش‌بینی‌پذیری نظارتی و کارایی دولت – با موفقیت این استان را به عنوان یک قطب قابل اعتماد برای سرمایه خارجی پیشرفته قرار می‌دهد.

ج) منطقه آزاد تجاری آزمایشی چین (آنهویی): تأسیس منطقه آزاد تجاری آزمایشی چین (آنهویی) در آگوست ۲۰۲۰ به عنوان یک پلتفرم نوآوری نهادی حیاتی عمل می‌کند. این منطقه آزاد تجاری که ۱۱۹.۸۶ کیلومتر مربع را پوشش می‌دهد، به طور استراتژیک به سه زیرمنطقه تقسیم می‌شود: منطقه هفی (۶۴.۹۵ کیلومتر مربع)، «منطقه ووهو»[۱۹] (۳۵ کیلومتر مربع) و «منطقه بنگبو»[۲۰] (۱۹.۹۱ کیلومتر مربع). هدف اصلی این منطقه آزاد تجاری، تسریع ادغام عمیق فناوری و توسعه اقتصادی، ساده‌سازی ترخیص کالا از گمرک و ایجاد مؤسسات رقابتی بین‌المللی است که می‌توانند در سراسر چین ترویج و کپی شوند.

۴. حکمرانی مدنی و شهری

اولویت‌های حکمرانی به معیشت مردم و شهرنشینی نیز گسترش می‌یابد. کمیته استانی حزب کمونیست چین دستورالعمل‌ها و کنفرانس‌های ویژه‌ای را به رفاه اجتماعی اختصاص داده و ۵۰ پروژه معیشتی را به صورت پیوسته اجرا می‌کند تا حس منفعت، شادی و امنیت مردم را افزایش دهد. همزمان، شهرنشینی از طریق برنامه‌ریزی جامع متمرکز بر ادغام شهر و روستا و ساخت انواع جدیدی از شهرها، به ویژه شهرهای سبز، شهرهای هوشمند و شهرهای فرهنگی، با هدف بهبود کیفیت توسعه داخلی، مدیریت می‌شود.

حوزه اقتصادی و صنعتی

۱. شاخص‌های اقتصاد کلان و تحول ساختاری

استان آنهویی پیشرفت چشمگیری در زمینه اقتصاد کلان داشته و از یک منطقه کشاورزی به یک اقتصاد صنعتی مهم تبدیل شده است. تولید ناخالص داخلی این استان از ۱.۹ تریلیون یوان (تقریباً ۲۶۳ میلیارد دلار آمریکا) به ۴.۷ تریلیون یوان در دهه منتهی به ۲۰۲۳ افزایش یافته است. ساختار اقتصاد، این چرخش صنعتی را منعکس می‌کند. صنعت ثانویه (تولید و ساخت و ساز) نرخ رشد قوی خود را حفظ کرده است، به طوری که شاخص تولید ناخالص داخلی برای صنعت ثانویه در دسامبر ۲۰۲۴، ۱۰۷.۴۰۰ (سال قبل = ۱۰۰) گزارش شده است که نسبت به ۱۰۶.۱۰۰ سال قبل افزایش یافته است. این بخش سهم نامتناسبی در توسعه کلی اقتصادی دارد و ۴۶.۴ درصد از رشد تولید ناخالص داخلی استان را در سه فصل اول سال ۲۰۲۵ به خود اختصاص داده است. کل تولید ناخالص داخلی آنهویی در سال ۲۰۲۲ در بین ۳۱ منطقه استانی چین رتبه چهاردهم را داشته است. تجزیه و تحلیل درآمد صنعتی، محرک‌های اصلی رقابت‌پذیری تولیدی استان را مشخص می‌کند.

 

 

 

 

 

جدول ۱. بخش‌های عمده صنعتی بر اساس سهم سود  تجاری

بخش صنعتی	سهم از سود تجاری (به درصد)
تولید وسایل نقلیه موتوری	۱۰.۹
تولید رایانه‌ها و سایر وسایل الکترونیک	۸.۲
ذوب و پرس فلزات(غیر از آهن)	۶.۷
تولید و توزیع برق و انرژی حرارتی	۶.۱
تولید محصولات مدنی غیرفلزی	۵.۷

 

۲. حوزه فناوری و نوآوری‌های خلاق

هفی، مرکز استان، به عنوان موتور مرکزی استراتژی جهش تکنولوژیکی آنهویی عمل می‌کند. این شهر مرکز سیاسی، اقتصادی، تجاری، آموزشی، علمی و فناوری است. جمعیت سرشماری سال ۲۰۲۰ این شهر ۹،۳۶۹،۸۸۱ نفر بوده است که بر مقیاس آن به عنوان یک مرکز شهری تأکید دارد. توسعه هفی با ادغام عمیق نوآوری علمی و صنعتی و با تأکید بر فناوری‌های پیشرو هدایت می‌شود. منطقه فناوری پیشرفته هفی، محل استقرار خوشه‌های صنعتی در سطح جهانی است:

الف) اطلاعات کوانتومی: این شهر با موفقیت شرکت‌های پیشرو مانند «اوریجین کوانتوم»[۲۱]، «کوانتوم سی تک»[۲۲] و «سیک تک»[۲۳] را که توسط «دانشمندان مشهور مرتبط با دانشگاه علم و فناوری چین»[۲۴] تأسیس شده‌اند، در خود جای داده است.

ب) هوش مصنوعی: هفی میزبان «دره سخنرانی چین»[۲۵] است که به عنوان اولین خوشه صنعتی ملی در چین با تمرکز ویژه بر کاربردهای هوش مصنوعی فعالیت می‌کند. استراتژی هفی شامل «ادغام عمیق مبتنی بر زمینه»[۲۶] است که در آن از سناریوهای کاربردی برای هدایت توسعه صنایع آینده مانند فضای تجاری، اینترنت نسل ششم و هوش مصنوعی تجسم‌یافته استفاده می‌شود. این رویکرد با توسعه سریع اقتصاد ارتفاع پایین، از جمله پرواز نمایشی موفقیت‌آمیز هواپیمای برقی عمودپرواز[۲۷] در هفی نشان داده شده است.

۳. خوشه‌های تولیدی پیشرفته

موفقیت آنهویی در تولید پیشرفته، به ویژه در بخش خودرو، در سطح جهانی قابل توجه است. صادرات خودرو در سال ۲۰۲۵ از یک میلیون دستگاه فراتر رفت و رکورد جدیدی را ثبت کرد. در چهار ماه اول سال اخیر، آنهویی ۲۷۲۰۰۰ دستگاه خودرو صادر کرد و از نظر حجم صادرات، جایگاه برتر را در بین تمام استان‌ها و شهرهای چین حفظ کرد. ووهو، دومین شهر بزرگ اقتصادی، با ایفای نقش به عنوان یک گره کلیدی پیشرفته در تولید و لجستیک، تمرکز فناوری پیشرفته هفی را تکمیل می‌کند. ووهو در بخش‌هایی مانند تولید تجهیزات گرمایشی و تهویه[۲۸] و لوازم خانگی هوشمند، در کنار تأسیساتی که بر راه‌حل‌های انرژی جدید و فناوری‌های سبز متمرکز هستند، تخصص دارد. موقعیت استراتژیک ووهو در کنار رودخانه یانگ تسه، نقش آن را در لجستیک و اتصال به کمربند اقتصادی گسترده‌ترِ منطقه دلتای رود افزایش می‌دهد.

۴. ناهمگونی اقتصادی منطقه‌ای و چالش‌های هماهنگی

با وجود رشد اقتصادی سریع کلی،  نابرابری‌های داخلی قابل توجه و پیچیدگی ساختار توسعه در این استان وجود دارد. هماهنگی بین ساختار مالی (مالیات و هزینه‌ها) و توسعه اقتصادی با کیفیت بالا همچنان پایین است و اغلب با برچسب‌هایی مانند وضعیت «تقریباً بی‌نظمی» یا «به ندرت هماهنگی» طبقه‌بندی می‌شود. این وضعیت نشان دهنده هزینه بالای مرتبط با توسعه جهشی استراتژیک به سمت توسعه نیروهای مولد است که نیاز به سرمایه‌گذاری عمومی گسترده در زیرساخت‌ها و تحقیق و توسعه دارد که تعادل مالی استان را تحت فشار قرار می‌دهد.

علاوه بر این، این استان در حال تجربه یک تغییر قابل توجه در پویایی اقتصادی داخلی است که عبارت است از: صعود آنهویی مرکزی و میانی عقب‌ماندگی آنهویی جنوبی. هماهنگی ساختار مالی و توسعه اقتصادی با کیفیت بالا در آنهویی مرکزی (هفی) و آنهویی میانی (ووهو) روند رو به رشدی را نشان می‌دهد. به طوری که آنهویی میانی سریع‌تر از آنهویی شمالی شتاب می‌گیرد. برعکس، هماهنگی کلی در آنهویی جنوبی، منطقه تاریخی هویژو، روند رو به کاهشی را نشان می‌دهد. جنوب آنهویی توسط مناطق مرکزی که به سرعت در حال پیشرفت هستند، پشت سر گذاشته شده است.

این واگرایی، اولویت‌بندی عمدی سیاست‌ها را نسبت به خوشه‌های با رشد بالا و فناوری پیشرفته در مرکز، نسبت به مناطق جنوبی پراکنده یا به طور سنتی وابسته، برجسته می‌کند. در حالی که این تمرکز نتایج رشد چشمگیری را به همراه دارد (به عنوان مثال، صادرات خودرو)، یک اقتصاد دو سرعته آنهویی ایجاد می‌کند. شهرهایی مانند هوایبی و سوژو در حال حاضر در خوشه‌های پایین قرار می‌گیرند و با چالش ظرفیت محدود تبدیل منابع و افزایش نابرابری‌های فضایی روبرو هستند که سیاست باید برای تضمین رشد فراگیر به آنها رسیدگی کند.

تجارت، لجستیک و اتصال جهانی

۱. پویایی تجارت خارجی و صادرات

استان آنهویی به سرعت جایگاه خود را در تجارت ملی ارتقا داده و از نظر ارزش کل واردات و صادرات کالا، رتبه نهم در سراسر کشور و رتبه اول در مرکز چین را به خود اختصاص داده است. در چهار ماه اول سال جاری، این ارزش به ۲۹۲.۴۷ میلیارد یوان رسید که نسبت به سال گذشته ۱۴.۱ درصد افزایش داشته است. ساختار تجاری این استان تحت سلطه کالاهای با ارزش افزوده بالا است. صادرات در مجموع ۱۹۸.۶۸ میلیارد یوان (+۱۶.۷ درصد) بوده است که محصولات مکانیکی و الکتریکی بیش از ۷۰ درصد از کل ارزش صادرات را تشکیل می‌دهند. این رقابت صادراتی بسیار تخصصی است و توسط خودروها (حجم صادرات ملی پیشرو)، لپ‌تاپ‌ها و لوازم خانگی هدایت می‌شود. صادرات محصولات با فناوری پیشرفته به طور خاص ۹.۸ درصد نسبت به سال گذشته افزایش یافته است. شرکت‌های خصوصی موتور اصلی این رشد تجاری هستند که بیش از نیمی از کل ارزش واردات و صادرات را تشکیل می‌دهند و باعث افزایش کلی ۹.۱ درصدی می‌شوند.

۲. شرکای تجاری استراتژیک

الف) شرکای اصلی: اتحادیه اروپا همچنان اولین شریک تجاری بزرگ آنهویی است و پس از آن آسه‌آن و ایالات متحده قرار دارند. تجارت با هر سه شریک اصلی رشد سریعی را تجربه می‌کند، از جمله رشد دو رقمی با اتحادیه اروپا و آسه‌آن.

ب) بازارهای نوظهور: تجارت با کشورهای درگیر در طرح کمربند و جاده به عنوان محرک اصلی گسترش تجارت خارجی عمل می‌کند. این استراتژی تضمین می‌کند که موتور صادرات آنهویی در برابر نوسانات احتمالی در بازارهای سنتی غربی مقاوم باشد و یک پوشش تجاری ژئوپلیتیکی ایجاد کند. نمونه‌های خاصی از بازارهای صادراتی قوی آسیایی عبارتند از عربستان سعودی و پاکستان.

۳. توسعه زیرساخت‌ها و ستون فقرات لجستیکی

الف) پروژه انتقال آب رودخانه یانگ تسه-رودخانه هوایهه: این یک پروژه زیرساختی عظیم است که برای افزایش دسترسی به حمل و نقل محموله‌های فله از طریق آبراه‌های داخلی طراحی شده است. تجزیه و تحلیل نشان می‌دهد که پروژه مذکور به طور قابل توجهی «حداقل هزینه متوسط ​​حمل و نقل»[۲۹] و «میانگین وزنی هزینه حمل و نقل»[۳۰] را برای کالاهای فله در بین ۱۶ شهر آنهویی، به ویژه شهرهای واقع در مسیر پروژه، کاهش می‌دهد. پیش‌بینی می‌شود این کاهش در اصطکاک لجستیکی، «قدرت کل پیوندهای اقتصادی»[۳۱] را ۲۷.۶۲٪ در داخل آنهویی و ۹.۰۴٪ در سراسر منطقه رود یانگ تسه بهبود بخشد و هفی بیشترین سود را خواهد برد. این سرمایه‌گذاری‌های استراتژیک زیرساختی، پیش‌شرط‌های لازم برای رقابتی کردن هزینه‌های تولید انبوه آنهویی با مراکز تولید ساحلی هستند.

ب) مراکز چند وجهی و مناطق تجارت آزاد: استان آنهویی با جدیت از طریق زیرساخت‌های حمل و نقل چندوجهی مناسب، از جمله سیستم‌های گسترده بزرگراهی و ریلی، توسعه لجستیک را ترویج می‌دهد. پایگاه لجستیک راه‌آهن بندر پای‌هه در هفی، نمونه‌ای از تعهد این استان به استفاده از ایستگاه‌های حمل و نقل ریلی و بنادر در امتداد رودخانه یانگ تسه برای تسهیل صادرات است. زیرمنطقه‌های منطقه آزاد تجاری، به ویژه در هفی و ووهو، شامل مناطق جامع پیوندی (به ترتیب ۱.۴ کیلومتر مربع و ۲.۱۷ کیلومتر مربع) هستند که برای ساده‌سازی ترخیص گمرکی و ایجاد یک منطقه آزاد تجاری با کیفیت بالا و مناسب برای تجارت و سرمایه‌گذاری طراحی شده‌اند.

نتیجه‌گیری و چشم‌انداز

استان آنهویی قاطعانه در مسیری قرار دارد که هدف آن تثبیت خود به عنوان یک قطب اقتصادی اصلی در دلتای رودخانه یانگ تسه است و با گذار از هویت تاریخی خود، به منطقه پیشتاز در حوزه تولید فناوری‌های پیشرفته تبدیل می‌شود. جاه‌طلبی صنعتی این استان در هدف آن برای ایجاد چندین خوشه صنعتی با ارزش‌های بالغ بر چند تریلیون یوانی خلاصه می‌شود که با توسعه یکپارچه زنجیره‌ها و خوشه‌های تولیدی پیشرفته هدایت می‌شود. تعهد به پرورش بخش‌های خاص و آینده‌نگر _ مانند فناوری کوانتومی، هوش مصنوعی و اقتصاد کم‌ارتفاع _ از طریق یک رویکرد تحقیق و توسعه مبتنی بر زمینه، آنهویی را در موقعیت دستیابی به نسل بعدی ثروت صنعتی قرار می‌دهد.

با این حال، سطح پایین هماهنگی مالی-اقتصادی نشان می‌دهد که توسعه سریع، سرمایه‌گذاری سنگین و هدفمند را ضروری کرده و منجر به عدم تعادل مالی موقت شده است. حفظ این رشد با کیفیت بالا مستلزم آن است که ساختارهای مالیاتی و هزینه‌ای سریع‌تر تطبیق یابند تا از اکوسیستم فناوری پیشرفته به طور کامل پشتیبانی کنند. بزرگترین چالش منطقه‌ای، شکاف اقتصادی رو به گسترش است. ابزارهای نهادی (زیرمناطق آزاد تجاری، سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌ها) رشد را در مرکز به طور نامتناسبی تسریع کرده‌اند و باعث کاهش سطح هماهنگی جنوب آنهویی شده‌اند. سیاست‌ها باید «ظرفیت تبدیل منابع»[۳۲] شهرهای کمتر هماهنگ و مراکز سنتی را افزایش دهند تا از تعمیق شکاف‌های منطقه‌ای جلوگیری شود.

در نهایت، پایداری بلندمدت مرکز نوآوری هفی به توانایی آن در حفظ استعدادها بستگی دارد. با توجه به رقابت جیانگسو و شانگهای همسایه، آنهویی باید به اولویت‌بندی خود برای بهبود زیرساخت‌های شهری (توسعه شهرهای هوشمند و سبز) و پروژه‌های معیشتی ادامه دهد تا به طور مؤثر برای فارغ التحصیلان و متخصصان با استعداد بالا رقابت کند.

[۱]. 安徽/ 皖

[۲]. 合肥

[۳]. Yangtze River Delta

[۴]. Pilot Free Trade Zone

[۵]. New Quality Productive Forces (NQPF)

[۶]. Inverted V Cave

[۷]. 皖

[۸]. Anhui Clique

[۹]. Zhili-Anhui War of July 1920

[۱۰]. horse head warping

[۱۱]. Sea of Clouds

[۱۲]. Administrative Government

[۱۳]. Anhui CPC Provincial Committee Secretary

[۱۴]. Liang Yanshun

[۱۵]. People’s Government of Anhui

[۱۶]. Wang Qingxian

[۱۷]. three provinces and one city

[۱۸]. Institutional Distance

[۱۹]. Wuhu Area

[۲۰]. Bengbu Area

[۲۱]. Origin Quantum

[۲۲]. QuantumCTek

[۲۳]. CIQTEK

[۲۴]. University of Science and Technology of China (USTC)

[۲۵]. China Speech Valley

[۲۶]. Context-driven Deep Integration

[۲۷]. EHang’s EH216-S electric vertical takeoff and landing (eVTOL) aircraft

[۲۸]. HVAC equipment

[۲۹]. Minimum Average Transport Cost (MATC)

[۳۰]. Weighted Average Transport Cost (WATC)

[۳۱]. Strength of Economic Linkages

[۳۲]. Resource Transformation Capacity